Intolerant tegenover intolerantie

Door Paul Van Miert op 14 juni 2016, over deze onderwerpen: Blog
Orlando

Toen ik vorige week donderdag naar huis spoorde vanuit Brussel, begon ik aan deze blog naar aanleiding van een artikel in De Standaard. Ik kon toen niet weten dat het weekend - en de moordpartij in de Pulse - nog maar eens mijn standpunt uit deze blog zou illustreren.

In een week waar we opnieuw met een rits van voorbeelden van de steeds verder polariserende verhoudingen van wat men politiek links of - rechts pleegt te noemen worden geconfronteerd, viel mij vooral een artikel op in De Standaard. Een artikel over het werk van professor Ruud Koopmans die onderzoek doet aan het Wissenschaftszentrum Berlin für Sozialforschung, het grootste instituut in Europa voor sociaal onderzoek. Koopmans ondervroeg meer dan 9000 Christelijke en Islamitische gelovigen in 6 Europese landen over hoe zij hun godsdienst beleven.

De resultaten zijn gewoonweg schokkend te noemen. Maar liefst 65% van de moslims vindt dat de Koran belangijker is dan de wetten van het land waar ze in verblijven. 60% vindt dan weer dat holebi’s niet tot hun vriendenkring kunnen behoren. Ook bij Christenen ziet men - weliswaar in kleinere percentages -  dezelfde verschijnselen van onverdraagzaamheid en een gebrek aan Verlichting. De scheiding tussen Kerk en Staat is in ons samenlevingsmodel een fundamenteel principe waar we als maatschappij doorheen de eeuwen naartoe zijn geëvolueerd. Dit model waarin vrijheden van religie, politieke en seksuele voorkeur als normaal worden beschouwd, staat nu zwaar onder druk. Uit diezelfde cijfers blijkt ook  dat in België de neiging naar fundamentalisme nog groter is dan in de buurlanden.

En wat constateren we nu? Net diegenen die zeggen zich in het politieke linkse gebied op te stellen zijn hier hyper-tolerant voor. Zij blijven de ogen sluiten voor de omvang van het probleem. Dat ze de pamfletten van het Belang naast zich neerleggen daar kan ik nog inkomen, maar omvangrijke studies in de diepte zoals die van Koopmans moet men toch ernstig nemen ongeacht de politieke overtuiging.  Maar neen, iedereen die enige vorm van kritiek geeft op de Islam wordt in hoek van racisme en fascisme geduwd en een lidkaart van het Vlaams Belang verweten. Dankzij die hautaine struisvogelhouding van de zelfverklaarde linkse intellectuelen, wint overal in Europa het rechtsextreme gedachtengoed terrein. Bij ons in Vlaanderen, maar kijk ook maar eens naar Frankrijk of Oostenrijk.

En dan zijn er de mensen die opkomen voor de waarden die ze van thuis meekregen, de verdraagzaamheid die zo typerend is voor de Vlamingen, de cultuur en taal die we met onze gemeenschap delen… we staan alleen en in het midden te verkommeren. Links spuwt ons uit en voor de rechtervleugel zijn we te zwak.

Tot daar geraakte ik afgelopen donderdag en dan kwam tijdens het weekend de moordpartij in Orlando. Een moslim die zijn homohaat tot in het ultieme heeft gedreven. Een moslim die zijn onverdraagzaamheid op een beestachtige manier heeft geuit. Direct daarna alweer : “het is geen cel, het is een lone wolf”. En nog eens uurtje daarna : “we mogen niet veralgemenen.” Dit was de berichtgeving door onze linkse radio- en tv-makers op kop, gevolgd door hun schrijvende collega’s. Pamper maar verder, minimaliseer maar verder, polarisatie en opgang van extreemrechts zal het gevolg zijn. Het is vijf na twaalf als het gaat om deze problematiek openlijk te benoemen en aan te pakken.

Dat er gematigde moslims zijn dat klopt en dat er mensen zijn die de Islam belijden en zich toch vinden in ons maatschappijbeeld zal zeker zo zijn. Maar het linkse politieke denken vergist zich als zij meent dat dit de grondstroom is. De gelijkheid van man en vrouw, de rechtsstaat, de vrijheid van seksuele voorkeur is bij de meerderheid van de moslims net NIET aanvaard. En dat bewijst een studie als deze van professor Koopmans onomwonden. Zolang deze boodschap slechts sporadisch door enkele imams wordt veroordeeld zal er niets veranderen. Elke vrijdag opnieuw zullen zij op hun spreekgestoelte de gelijkheid tussen man en vrouw, de vrijheid van seksuele voorkeur en wetten van de staat boven de Koran moeten prediken tot hun volgelingen. Zolang dit niet gebeurt en een deel van het politieke landschap dit niet nodig vindt, blijven we ter plaatse trappelen. Erger nog, Qui n’avance pas recule.

Vandaar dat ik mij één recht voorbehoud in deze discussie : intolerant te zijn voor iedereen die een intolerant gedrag als norm hanteert.

 

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is