Afscheidsrede gemeenteraad Oud-Turnhout

Door Paul Van Miert op 25 oktober 2016, over deze onderwerpen: Blog

Oud-Turnhout, 20 oktober 2016

 

Beste Collega Gemeenteraadsleden,

 

Na 10 jaar deel te hebben uitgemaakt van deze raad, zal deze zitting vandaag mijn laatste geweest zijn. In Oktober 2006 werd ik verkozen binnen het toenmalige kartel  CD&V/N-VA en werd ik ook schepen. Zeker aan de eerste jaren van dit mandaat heb enkel heel goeie herinneringen over. De sfeer binnen de groep was opperbest en ook de samenwerking met de collega’s ambtenaren op het gemeentehuis verliep vlekkeloos. Vooral de vele huwelijken die ik mocht voltrekken, zeker de hele voorbereiding van 150 jaar Oud-Turnhout en de toffe ambiance binnen de trekkersgroep van deze viering, zijn me altijd bijgebleven. Ook het overnemen van de bevoegdheid financiën toen Leo Nys burgemeester werd is iets waar ik met veel voldoening aan kan terugdenken. Uitzonderlijke momenten waren er ongetwijfeld :  het bezoek aan de windmolens in Duitsland,  de avond samen met Leo Nys op vliegbasis Kleine-Brogel en natuurlijk het fantastische weekend van 150 jaar Oud-Turnhout zelf. Velen dingen om dankbaar voor te zijn en om met een goed gevoel op terug te kijken.  Vooral naar al de collega’s van CD&V toe,  mag dat gezegd worden.

Maar toch ben ik blij dat me vanuit de partij gevraagd is om de ploeg in Turnhout te gaan leiden.  Niet omdat ik niet in Oud-Turnhout wil blijven of niet met deze ploeg naar de volgende verkiezingen wil gaan, maar omdat ik de verloedering van dit bestuur en het gebrek aan respect voor de geplogenheden van een gemeenteraad niet meer kan aanzien. Het zouden voor mij de 2 jaar teveel geweest zijn.

Collega’s, zeg nu zelf.

Hadden jullie het niet moeilijk om Alta Ripa zomaar een “aflaat” te geven ? Een veelvuldige bouwovertreder die jaren onze politiediensten en ambtenaren in het gezicht heeft uitgelachen, te belonen voor dit gedrag ? En dat terwijl we onze andere burgers voor de minste overtreding op de vingers tikken.

Hadden jullie het niet moeilijk bij de vertoning rond het project van de Ark aan de kerk in Oosthoven? Waar we als raadsleden in het bijzijn van vele burgers we gewoon werden belogen door te stellen dat het slechts om de grondoverdracht ging ? Allemaal terwijl de getekende akte met de bebouwing inclusief in ieders bezit was ?

En krijgen jullie het nog uitgelegd hoe het komt dat de partij die met 9% van de stemmen de grootste verliezer van de verkiezing was, nu de touwtjes in deze gemeente in handen heeft. Krijgen jullie dat uitgelegd aan je achterban of aan de modale burger in Oud-Turnhout ? Kunnen jullie hen nog motiveren om te komen stemmen ?  Dit is de totale minachting voor de democratie en lachen met de stem van de kiezer.  Met 50,18% begon deze meerderheid, met 37% maakt zij nu de dienst uit.

Er zijn nog voorbeelden zat van de minachting waarmee sommige zaken door de strot van deze raad én van de burger worden geramd. Dit kan voor mij niet. En als ik zie dat Leo, Dirk en Greet ook al de handdoek gooiden zijn er blijkbaar meer die met deze gang van zaken niet konden leven. Daarom is het goed dat ook ik vertrek want iemand met het hart op de tong zoals ik,  zou misschien dingen gaan zeggen waar ik later spijt van zou krijgen. Nog eens twee jaar op deze manier aan politiek doen en vanuit deze positie moeten toekijken. Neen …echt …dank u.

Of ik ergens spijt van heb ? Jazeker. Eén ding. Mijn beslissing op maandagavond 9 oktober 2006.  Toen gingen de twee besturen over tot het kiezen van de coalitiepartner en de daarbij horende schepenzetel. De drie bolletjes die ere-burgemeester Kersemans ons voorlegde om in te kleuren om een keuze te maken.  De daar gemaakte keuze van mezelf én N-VA Oud-Turnhout om niet het blauwe of groene bolletje te kleuren achtervolgt ons tot vandaag. Het vertrouwen dat vooral ik telkens weer in de woorden van de SP.a-kopman legde was van géén tel. Elk gesproken of gegeven woord was waardeloos. Als een lege doos.  

En daar ligt mijn verpletterende  verantwoordelijkheid tegenover onze groep. Tegenover de afdeling waarvan ik samen met Bruno aan de wieg stond. Maar de afdeling is sterk. Met veel jeugdige inzet en enthousiasme, een politieke groep die in 2018 waarschijnlijk meer vrouwen op de lijst gaat zetten dan mannen. Dus de opvolging in Oud-Turnhout is verzekerd en de openstaande politieke rekeningen zullen ten gepaste tijde worden vereffend.  Rechtvaardigheid zoekt immers altijd zijn weg.

Het gevoel vandaag bij mij is dus tweeledig, het gevoel dat ik iets niet kan afmaken overheerst maar de wetenschap dat er iemand heel dierbaar nu wel kansen krijgt,  maakt alles goed. Turnhout is niet het eind van de wereld,  het is enkel de Ring oversteken. Ook het beleid en de gevoerde politiek van de buurgemeentes zullen de komende jaren verder op mekaar moeten worden afgestemd. Dus een goeie samenwerking zal méér dan nodig zijn.  En op die samenwerking en de mooie herinneringen wil ik jullie graag na de raad in Djoelen een pintje trakteren.

 

Paul Van Miert

 

 

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is