De effectiviteit van de inning van boetes voor snelheidsovertredingen

Door Paul Van Miert op 22 oktober 2015, over deze onderwerpen: Mobiliteit en openbare werken
kentekenaansprakelijkheid

Op dit moment worden onze parketten en politiezones zwaar belast met administratieve taken. Deze overbelasting zorgt ervoor dat de kerntaken van deze entiteiten soms naar de achtergrond verdwijnen. Een recent voorbeeld was het uitschakelen van de flitspalen in de provincie Antwerpen.

Een van deze administratieve taken bestaat erin om na te gaan bij snelheidsovertredingen wie de reële bestuurder is van het voertuig. Dit wordt geregeld door het artikel 67 bis-ter van de wegverkeerswet. Indien dit een rechtspersoon is, krijgt deze 15 dagen de tijd om mee te delen wie de bestuurder is van het voertuig. Deze termijn wordt helaas niet altijd gerespecteerd, waardoor het aan politie en parket is om verder uit te zoeken wie de eigenlijke bestuurder was. Deze manier van werken zorgt uiteraard voor veel tijdsverlies.

In Nederland werd men ook geconfronteerd met deze administratieve overlast. Bekeuringen vonden en vinden daar strafrechtelijk plaats als een transactievoorstel. Dit is een voorstel van de politie of het Openbaar Ministerie om een zaak niet te vervolgen, indien een bedrag werd betaald. Was een burger het er niet mee eens, hoefde hij niets te doen, maar kon hij de vervolging rustig afwachten. Aangezien verkeersovertredingen geen voorrang kregen kwam het vaak voor dat dit leidde tot overbelastingsgevaar voor het OM. Hierdoor ontstond het gevaar dat deze overtredingen werden geseponeerd.

In Nederland heeft men hierop gereageerd door de implementatie van de wet Mulder (Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften).  De Wet Mulder heeft als uitgangspunt een aanzienlijk effectiever en strakker systeem om boetes (administratieve sancties) te innen. Vooral dreiging met verdere maatregelen, die dan ook werkelijk worden uitgevoerd, moet een aansporing zijn om te betalen.

Met de invoering van de kentekenaansprakelijkheid en de mogelijkheid om snelheidsovertredingen administratief te bestraffen is de kans op het effectief innen van verkeersboetes beduidend groter, en vormt de handhaving ook daadwerkelijk het sluitstuk van het verkeersveiligheidsbeleid.  In juni kondigde de minister aan administratieve snelheidsboetes te willen onderzoeken, in juli kondigde minister Weyts samen met federaal minister voor mobiliteit Galant de invoering van de kentekenaansprakelijkheid te willen onderzoeken,

Binnen dit kader heb ik de nodige vragen gesteld aan minister Weyts in de commissie MOW. Het debat kan u bekijken via deze link.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is