Nultolerantie voor geweld tegen politie

Door Paul Van Miert op 10 november 2014, over deze onderwerpen: Blog

Vrijdag 7 november, Brussel - Vlaams Parlement, 9.34u,

24 uur nadat de vakbondsbetoging vertrok aan het Noordstation in Brussel ruimen de ploegen van de stadsdiensten nog steeds puin in de straten van de hoofdstad. De beelden op het journaal,  de foto’s in kranten, de getuigenissen op de sociale media spraken boekdelen. Dit was geen betoging meer, dit was een regelrechte veldslag tussen de politie en een zootje ongeregeld. Hoe moeten we die laatste groep anders omschrijven ?

De commentaren van de toekijkende burger logen er niet om. Althans bij de Vlaamse burger toch. Op alle media en op de sites van de dagbladen,  bleek vooral een grote verontwaardiging omtrent deze vernielingen en al dat geweld tegenover de politie. Een schril contrast met de triomfantelijke houding van ABVV kopman De Leeuw en PVDA-er Merckx. Beide heren hadden het enkel over het grote succes en het signaal naar de regering toe en dat de ganse bevolking achter hen zou staan. Als er gevraagd werd hoe eigenlijk heel de veldslag was ontstaan werd laconiek geantwoord dat de politie het had uitgelokt. Of dat het “agitatoren van buiten de betoging waren”. Later kwamen de eerste - meer doordachte- reacties binnen van onder andere ACV en ACLVB, die duidelijk elk vorm van geweld en vernieling veroordeelden en stelden dat er in hun vakbeweging geen plaats was voor dergelijk gedrag.

En op de ochtend dat de Brusselse straten werden schoongeveegd  moeten we dan lezen :”In onze thuishaven Antwerpen zal de confrontatie harder zijn dan in Brussel”, aldus havenarbeider Marc Mouzicos” “Van de centen van de havenarbeiders blijven ze af of het is hard tegen hard”. De toon is dus gezet.  En wat gezaaid wordt door PS,SP.a en hun vakbonden zal worden geoogst. Een hoop geweld, vernielingen en gewonden …

En dat er mensen veel ernstige kwetsuren opliepen wordt “the day after” meer dan duidelijk. Meer dan 120 gewonden bij de Brusselse politie. Een kwart van de mensen die werden ingezet.  En hun baas, Yves Mayeur – de Brusselse burgemeester – stapte vrolijk mee op in de betoging terwijl zijn stad werd ondergedompeld in straatgevechten en vandalisme. Onbegrijpelijk dat een burgemeester zijn team niet leidt op een moment dat 120 000 mensen in zijn stad betogen.  Onvergeeflijk ook.

Als we iets hebben geleerd van donderdag 6 november is het wel dat de vakbonden dringend een rechtspersoonlijkheid moeten krijgen zodat het straffeloos vernielen van andermans eigendommen en het verwonden van agenten beter kan worden ingedijkt. En daarnaast is het plan van Jan Jambon, kersverse minister van Binnenlandse Zaken, om de nultolerantie in te voeren voor geweldpleging op politie en tegen andere mensen met een openbare functie, zoals postbodes, buschauffeurs en treinconducteurs,  een maatregel die geen dag te vroeg komt.

24 november lijkt een zwarte dag te worden in Antwerpen. Dat de burgemeester hier niet mee gaat stappen in de betoging staat vast, spijtig genoeg staat het alles behalve vast dat er geen zwaardere menselijke drama's gaan gebeuren dan in de hoofdstad.

Hoe waardevol vond je dit artikel?

Geef hier je persoonlijke score in
De gemiddelde score is